مکانی برای ناگفته ها ...برای درد دل
من امشب خیلی خوشحالم چون ایرانی ها امشب با انار های
وارداتی از افغانستان شب یلدا را تجلیل میکنند
من از گوگل فهمیدم شما هم سرچ کنید <واردات انار >
یلدا:yalda
شب یلدا یا شب چله آخرین روز آذرماه، نخستین شب زمستان و درازترین شب سال است.
مردم باستان با این باور که فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلندتر میشوند و تابش نور ایزدی افزونی مییابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید میخواندند و برای آن جشن بزرگی بر پا میکردند
پیشینهٔ جشن
یلدا و جشنهایی که در این شب برگزار میشود، یک سنت باستانی است و پیروان میتراییسم آن را از هزاران سال پیش در ایران برگزار میکردهاند. در این باور یلدا روز تولد میترا یا مهر است.
این جشن در ماه پارسی «دی»یا<جدی> قرار دارد که نام آفریننده در زمان پیش از زرتشتیان بوده است که بعدها او به نام آفریننده نور معروف شد.
نور، روز و روشنایی خورشید، نشانههایی از آفریدگار بود در حالی که شب، تاریکی و سرما نشانههایی از اهریمن. مشاهده تغییرات مداوم شب و روز مردم را به این باور رسانده بود که شب و روز یا روشنایی و تاریکی در یک جنگ همیشگی به سر میبرند. روزهای بلندتر روزهای پیروزی روشنایی بود، در حالی که روزهای کوتاهتر نشانهای از غلبهٔ تاریکی
صدها سال است که در بلند ترین شب سال و در آغاز سرمای زمستان، مردم حوزه تمدنی ایران باستان، شروع بلند تر شدن روز را جشن می گیرند.
این شب که شب یلدا نامیده می شود، فقط حدود یک دقیقه از شب قبل خود بلند تر است، با وجود این، ساکنان حوزه وسیع تمدن ایرانی، در تشخیص آن اشتباه نکرده اند و همیشه زاد شب "مهر" را بر خوان های سرخ رنگ نشسته اند و تا طلیعه بامداد در انتظار سرخی آفتاب مانده اند.
"یلدا" به معنای میلاد و تولد، کلمه ای سریانی است که گفته می شود شکلی از آن یعنی "ولد" به زبان عربی به میراث رسیده و بعد در زبان فارسی به شکل امروز رایج شده است. از نظر وضعیت زمین و خورشید نیز، موقعیت این دو به گونه ای قرار می گیرد که "انقلاب زمستانی" آغاز می شود و روزها در نیمکره شمالی زمین رو به بلند تر شدن می گذارد. به عبارت دیگر خورشید در نظر مردم این مناطق تولدی دوباره می یابد و بساط تیرگی و ظلمت رو به کاستی می گذارد.
مردم در سراسر حوزه تمدنی ایران باستان یعنی ایران کنونی، افغانستان، تاجیکستان (به اضافه چند کشور آسیای میانه و قفقاز)، شمال عراق و شرق ترکیه در این شب از هرچه نیکو می دانسته اند، یاد می کنند.
در کشور ما افغانستان مردم از این شب به عنوان "شب خسته و پسته" یاد می کنند و می گویند که شب جشن و خوردن و نزول برکات است. آنها نام این شب را بجای یلدا "شب چله" می دانند که منظور آنها از چله، چله ی کمان یا قوس است. زیرا با این شب ماه قوس پایان می یابد و ماه جدی آغاز می شود.
